|
 Εννέα Κοινότητες και έξι οικισμοί, αποτελούν τον σημερινό Δήμο Δωδώνης. Η Αγία Αναστασία, η Δραγοψά, οι Δραµεσιοί, η Δωδώνη, η Κωστάνιανη, το Μαντείο, οι Μελιγγοί, ο Πολύγυρος και η Ψήνα και οι οικισμοί του, απλώνονται στους πρόποδες του Τόμαρου και αγκαλιάζουν την κοιλάδα της αρχαίας Δωδώνης. Το καθένα με την δική του ξεχωριστή ομορφιά, με τις δικές του παραδόσεις, με την δική του πορεία στον χρόνο και στο χώρο και όλα μαζί αναπόσπαστα τμήματα της μακραίωνης παράδοσης.
Η ολοκλήρωση της Εγνατίας Οδού έφερε την Δωδώνη πολύ κοντά στην πόλη των Ιωαννίνων. Ο εκμηδενισμός των αποστάσεων δίνει στην περιοχή νέες δυνατότητες ανάπτυξης.
Έτσι σήμερα σε περιοχή που γέννησε τους μύθους, σήμερα γεννιέται η ελπίδα και μετά από πολλά χρόνια παρακμής και αποψίλωσης του πληθυσμού δημιουργούνται οι συνθήκες για αναστροφή της κατάστασης.
Οι κορυφές της Ολύτσικας τυλίγονται ακόμη στα ίδια μαύρα και βαριά σύννεφα που περιγράφει ο Όμηρος. Και οι κεραυνοί αστράφτουν στα κοφτερά βράχια και ύστερα με την άνοιξη το θρόισμα της βελανιδιάς έρχεται κατευθείαν από τους αρχαίους συγγραφείς.
Η Δωδώνη, στο πέρασμα των αιώνων, κατάφερε να διατηρήσει όλη την γοητεία των μύθων και σήμερα προβάλλει με όλο το μεγαλείο του παρελθόντος έτοιμη να κερδίσει το μέλλον της! |
Το θέατρο της Δωδώνης είναι το μεγαλύτερο της χώρας. Φέρει την σφραγίδα του βασιλιά Πύρου. Αποκαλύφθηκε από τον Σωτήρη Δάκαρη ο οποίος μαζί με την ομάδα του προχώρησε στην αναστήλωση. Το θέατρο από τα τέλη της δεκαετίας του 90 μένει κλειστό και αίτημα όλων των φορέων της περιοχής είναι η άμεση αποπεράτωση των εργασιών, ώστε να ακουστεί και πάλι ο λόγος των τραγικών.
Η ίδρυση του Μαντείου της Δωδώνης, χάνεται στους προϊστορικούς χρόνους. Οι παραδόσεις που το συνοδεύουν είναι πολλές και στις περισσότερες πρωταγωνιστούν οι Πελειάδες, οι ιέρειες και οι Σελλοί, οι ιερείς. Θεωρείται το αρχαιότερο ελληνικό μαντείο, σε έναν τόπο που κατά τον Αριστοτέλη, αποτέλεσε την κοιτίδα του Ελληνικού πολιτισμού.
